De "fiscale regularisatie", ook fiscale amnestie bis genoemd, is sinds 27 december 2005 van kracht. Sindsdien kan u een aanvraag tot regularisatie van inkomsten waarop u "vergeten" bent belastingen te betalen, indienen. Voor spaargelden en dergelijke zal dan er meestal maar 15 % roerende voorheffing als regularisatieheffing betaald moeten worden. Tenminste als u de aangifte indiende voor 30 juni 2006. Nadien kwam daar 5 % bij tot 31 december 2006 en vanaf 1 januari 2007 zelfs 10 %, 25 % in totaal dus!

Minister Reynders verklaarde in de Kamer dat er op 23 januari 2008 nog maar 77,98 miljoen euro aan heffingen betaald werden, terwijl de Eenmalige Bevrijdende Aangifte (EBA of fiscale amnestie uit 2004) bijna 500 miljoen euro opgebracht had. Waarschijnlijk vinden een aantal landgenoten een heffing van 25 % op de opbrengsten van hun spaargeld wat aan de hoge kant.

Ongetwijfeld heeft u al gehoord dat een Luxemburgse beleggingsverzekering voor hen aangeprezen wordt als veilig alternatief voor de fiscale regularisatie. Zo'n levensverzekering (Tak 21 of 23) valt immers buiten het toepassingsgebied van de Europese spaarrichtlijn. Die richtlijn (Richtlijn 2003/48/EG van 3 juni 2003 van de Raad van de Europese Unie) gaat immers alleen over de belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetalingen. Zelfs de Belgische fiscale administratie is het daar mee eens (Circulaire nr. Ci.RH.231/569.168(AOIF 29/2005)van 8 augustus 2005). Geen bronheffing op de opbrengsten van de verzekering dus. En al evenmin gegevensuitwisseling met de Belgische fiscale administratie. Ook zou u, als de fiscale verjaringstermijnen versteken zijn, ongestraft met uw "grijs" geld boven water kunnen komen.  

Stel, u belegde in de jaren '80 wat gelden in Luxemburg. De intresten vergat u stelselmatig aan te geven. 25 % regularisatieheffing vindt u nogal veel. Bijgevolg overweegt u om de gelden meer de "vergeten" intresten over te brengen naar een Luxemburgse beleggingsverzekering. Na een fiscale verjaringtermijn van 8 jaar denkt u op rozen te zitten. Is dat wel zo?

Het stelselmatig niet aangeven van intresten kan zeker als een fiscaal misdrijf cf. art. 449 WIB 1992 beschouwd worden (Antwerpen, 13 januari 1998, A.F.T., 1998, nr. 6-7, 233). Sinds het arrest van het Hof van Cassatie van 22 oktober 2003 (03532094) weten we dat de ontdoken belasting een vermogensvoordeel uit dat misdrijf is. Zo'n vermogensvoordeel cf. art. 42,3 ° SW "omzetten of overdragen" valt onder de repressieve witwaswet (art. 505, 3° SW). Als u bijgevolg de intresten, waar de ontdoken belastingen in vervat zitten, omzet of overdraagt naar een Luxemburgse beleggingsverzekering begaat u een witwasmisdrijf. Maar een misdrijf verjaart toch na 5 jaar, terwijl u toch sowieso 8 jaar ging wachten omwille van de fiscale termijnen?

Het witwasmisdrijf valt inderdaad onder de strafrechtelijke verjaringstermijn van 5 jaar. Het vermogensvoordeel van de ontdoken belastingen verjaart echter niet. Dat voordeel blijft eigenlijk altijd bestaan zolang u de gelden bezit. Een gestolen goed blijft ook gestolen, ook al is de diefstal verjaard na 5 jaar. Als u bijgevolg na 8 jaar de intresten, waarin dat vermogensvoordeel zit, terug naar België haalt (of uw erfgenamen!), is er opnieuw sprake van "omzetten of overdragen" cf. de repressieve witwaswet. U begaat dan opnieuw een witwasmisdrijf dat vervolgd kan worden. De rechtbank kan in het kader van zo’n vervolging een bedrag gelijk aan de ontdoken belasting verbeurd kan verklaren. U moet dat bedrag dan betalen als bijkomende straf.

Voorwaarde is natuurlijk dat uw eerdere belastingontduiking als misdrijf bewezen wordt.

Disclaimer